در نیمه ی دوم قرن بیستم،توسعه تکنولوژی قدرتی به بشر اعطا کرد که توانایی ایجاد تغییرات قابل ملاحظه در محیط خود را به دست آورد،توسعه اقتصادی کشورها که با اتکا به قدرت تکنولوژی صورت گرفته معمولا در مراحل اولیه خود به ملاحظات زیست محیطی بی توجه بوده و به همین علت صدمات برگشت ناپذیری را به محیط زیست وارد کرده است اگرچه حفظ محیط زیست به عنوان یک عکس العمل همیشه مطرح بوده است اما بشر وقتی به طور جدی به حفظ محیط زیست توجه کرد که اصل توسعه را با خطر مواجه دید.به دنبال این تغییر نگرش مفهوم توسعه پایدار مطرح شد در توسعه پایدار بر خلاف گذشته،حفظ محیط زیست یک فعالیت عکس العملی نبوده بلکه به عنوان یک زیر بنای اساسی و ریشه ای در فرآیند های اجتماعی و اقتصادی مطرح می گردد...

Ÿ برای مقابله با مشکلات و بحرانها، نیاز به فعالیتهای خودجوش و داوطلبانه خود مردم است.

Ÿ فرهنگ عمومی جامعه ما به دلایل گوناگون، بشدت لطمه خورده است و به سمت انحراف و انحطاط کشیده شده.

Ÿ ضعف فرهنگی را شما در همه جا از جمله در رانندگی مردم می‌توانید ببینید.

      + آقای ناصح، پیش از هر چیز اجازه بدهید مروری بر ضرورت و اهمیت فعالیتهای ngoها داشته باشیم و به جایگاه آنها در جامعه خودمان بپردازیم. شما بعنوان موسس یک ngo بسیار فعال، ضرورت شکل گیری اینگونه تشکلها را در چه می‌بینید؟

      - تجربه نشان داده است که دولتها به تنهایی نمی‌توانند از عهده مقابله با مشکلات و بحرانهای عظیمی که جوامع مختلف انسانی با آن مواجهند، از قبیل بلایای طبیعی، آسیبهای اجتماعی، نارسایی‌های فرهنگی، مشکلات اقتصادی و... بربیایند. دیر زمانی است که...

      عصر روز دوشنبه 22 مرداد، انتخابات دومین دوره شورای مرکزی کانون آینده نگری ایران در دفتر مرکزی این سازمان برگزار شد و از میان 19 نفر کاندیدا، 7 نفر به عنوان اعضای اصلی شورای مرکزی برگزیده شدند که بترتیب عبارتند از: رامین ناصح، پریسا رکنی، لیلا سلامی، سید عارف خیبرگیر، حسین نجفی، عزت شکرخدایی و امیر مقدم. همچنین هفت نفر به عنوان اعضای علی البدل شورای مرکزی تعیین شدند که عبارتند از: ناهید یوسف زاده، آرام ابراهیمیان، مینو ابراهیمیان، سهیلا مرادی، منیره رئیس زرگری،  مهرنوش سمیعی اصفهانی و نجمه سراج الدین. این برگزیدگان، طبق اساسنامه کانون، به مدت دو سال انتخاب شده‌اند.

یادداشتی درباره مناظره رامین ناصح و جهانگیر محمودی در هفته نامه همدلی

      چندی پیش مطلبی در روزنامه همدلی چاپ شده بود تحت عنوان «تقابل نا سیونا لیسم و جهان گرایی عرفانی » که مصاحبه ای بود بین آقای رامین ناصح «دبیر کل کانون آینده نگری» و آقای جهانگیر محمودی «محقق و پژوهشگر نهادهای مدنی». که در آن آقای محمودی با پیش کشیدن یک سری از موضوعات گسترده سعی بر آن داشتند که جهان گرایی عرفانی را به زیر سئوال ببرند.

      و از آن طرف هم آقای ناصح که مسؤلیت یک (N.G.O  )را هم یدک می کشند با شعار اینکه :  « نحوه اندیشیدن ماست،که سرنوشت ما را می سازد.» سعی بر این داشته اند که از انسان گرایی معنوی در قبال ناسیونا لیسم دفاع کنند.

      در این مقاله  سعی شده است موضوعات مورد بحث بین این دو محقق را کمی بازتر کرده تا شاید تفهیمش کمی آسانتر گردد. و اگر در این میان نظری را رد و یا قبول می کنیم . دلیل بر خصومت و یا جانبداری از شخص خاصی نیست و تنها به عنوان یک نوع نگرش دیگر است.

ده برابر شدن آمار افسردگی در چند سال اخیر

Ÿ روابط اجتماعی مثبت و موثر، هنری است که اگر آنرا یاد بگیریم، اثرات مثبت آن زندگی ما را دگرگون خواهد کرد

Ÿ فعالیت اجتماعی از آنجا که در هدفمند شدن زندگی بسیار موثر است و احساس مفید بودن و اعتماد بنفس را به انسان می‌بخشد، درمان مناسبی برای افسردگی و سایر آسیبهای اجتماعی و روانی است.

      آینده نگر: در شماره قبل، گزارش مختصری از دیدار دانشجویان دانشکده علوم تربیتی با دبیرکل کانون آینده نگری ایران را منتشر کردیم. در اینجا، بخشی از مباحث مطرح شده در این جلسه را از نظر شما می‌گذرانیم.

      رامین ناصح در این نشست، ضمن خوشامدگویی به حضار، به تشریح اهداف و دیدگاههای کانون آینده نگری پرداخت و گفت: از آنجا که ما به جدیت معتقدیم که سرنوشت هر جامعه، وابسته به نحوه تفکر و اندیشیدن اعضای آن جامعه است، فعالیت فرهنگی و اجتماعی را در راستای بازگشت به معنویت و بازشناسی هویت انسانی برگزیدیم و فکر می‌کنیم از این طریق می‌توان بیشترین خدمت را به جامعه کرد...

        عکس: ریحانه (عضو خردسال کانون) در کنار استاد ملکی (یکی از سالمندان)

      آینده نگر، لیلا سلامی: شنبه 13 رجب شاید روزی متفاوت برای همه ما بوده است؛ زیرا روز میلاد حضرت علی (ع) همای رحمت و روز پدر بوده، و گوشه و کنار شهر و کشورمان جشنها و مراسم شادی برپا بود. اغلب خانواده ها روز شاد و خاطره انگیزی داشتند؛ اما در گوشه ای از این شهر، گروهی دختر و پسر جوان بی ادعا، جشنی متفاوت با همه شادیهای آن روز برگزار کردند. آنان حاضر نبودند شادی را فقط برای خود و در گوشه ای حبس کنتد. بلکه آمده بودند تا شادی خود را با پدران سالمند در «سرای محبت» قسمت کنند. شادی که خاطره آن شاید هرگز، حداقل از اذهان همه آن گروه نمی رود. لبخندی که بر لبان پدران سالمند جای گرفته بود را با هیچ شادی دیگری نمی شد عوض کرد...

پای سخن معاونت کانون آینده نگری ایران

* کانون آینده نگری مکانی است که با ایجاد شرایط و تسهیلاتی مانند کتابخانه مجانی، نشریه و فضای سالم و مناسب، ایجاد کارگاهها و جلسات در زمینه‌های مختلف، مجال پیشرفت و رشد و شکوفایی را برای همه اعضای خود فراهم کرده است

      *خانم سلامی؛ همانطور که میدانید، پوشش خبری دادن به فعالیتهای سازمانهای مردم نهاد (ان جی اوها) از اهداف اصلی ماست. در همین راستا تصمیم گرفتیم گفتگویی با جنابعالی داشته باشیم درباره "کانون آینده نگری ایران" که بعنوان یکی از سازمانهای مردم نهاد گسترده و توانمند فعالیت دارد. اگر ممکن است، جهت فتح باب توضیحاتی درباره تاریخچه کانون و فعالیتهایی که تا امروز انجام شده به اختصار بفرمایید.

دکتر ادریسی در یک سخنرانی که در وبسایت "مدیریت عقلانی" (iranmodir.com) منعکس شده گفته است: در یکی دو سال گذشته پیدایش محافل آینده نگری در میان جوانان از شتاب ویژه ای برخوردار گردیده است و تاثیرات شگرف محافل بر گفتمان های اجتماعی در میان جوانان کاملا محسوس است. این تاثیرات را میتوان بویژه در جنبش وبلاگهای ایران به روشنی مشاهده کرد.
با نگاه به سایت ها و وب لاگ های جوانان اینده نگر به راحتی میتوان مدعی شد که از نقطه نظر تولید اندیشه و دانش جنبش جوانان اینده نگر ایران در میان یکی از پیشرفته ترین جنبش های اینده نگری جهان قرار دارد.