گفتگوی سایت «سیمای جامعه» با رامین ناصح

 

کانون آینده نگری، پارسال و امسال!

 

      سیمای جامعه، عاطفه معتمدی: رامین ناصح سرپرست «کانون آینده نگری ایران» برای مخاطبان ما چهره‌ای آشناست که تا بحال در چند مورد با وی مصاحبه‌هایی را ترتیب و انتشار دادیم. به مناسبت آغاز سال 1386 گفتگویی با این فعال مدنی داشتیم که می‌خوانید:

 

      جناب آقای ناصح؛ ترجیح می‌دهم از اینجا شروع کنیم که بفرمایید سال 85 بر کانون آینده نگری چگونه گذشت و فعالیتهای کانون را در این سال چگونه ارزیابی می‌کنید؟

      از اواخر سال 84 بین ما و سازمان ملی جوانان (که مجوز کانون را از آنجا گرفته بودیم) مشکلات و دلخوری‌هایی پیش آمد که البته امروز با میانجیگری برخی مقامات در حال حل شدن است. این مشکلات در آن زمان برای ما موانع و دشواری‌هایی را بوجود آورد و پس از تغییر مدیریت سازمان فعالیتهایمان محدود شده بود. بنابراین به فکر مجوز گرفتن از نهادهای دیگر افتادیم و به همت خانم پریسا رکنی موفق شدیم مجوز یک شرکت فرهنگی با عنوان مشابه (یعنی موسسه علمی-فرهنگی آینده نگر) را از وزارت ارشاد و اداره ثبت بگیریم. اما اینکار چند ماهی طول کشید و مشغله‌های شخصی بنده نیز مزید بر علت شد که در نیمه اول سال 85 فعالیتها قدری کاهش پیدا کند. البته در این نیمه، دو جشن مفصل، یکی به مناسبت تاسیس موسسه آینده نگر و دیگر به مناسبت روز مادر با استقبال وسیع مردم برپا کردیم و نشریه آینده نگر هم بطور هفتگی درمی‌آمد. ولی در مقایسه با سایر دوره‌ها، من این دوره شش ماهه را دوره رکود و سکون می‌دانم. اما در نیمه دوم سال سعی کردیم کاستی‌ها را جبران کنیم، دوستان را که بعضا پراکنده شده بودند، جمع کنیم، به عضو گیری ادامه دهیم و اعضا را آموزش دهیم و علاوه بر انتشار نشریه، همایشهای مختلفی را هم برگزار کنیم که آخرین آنها همایش موفق و بزرگ مولانا با سخنرانی پرفسور محسن فرشاد در تاریخ 11 اسفند بود. من این روز را شاید بتوانم زیباترین روز زندگیم بدانم. این همایش یک جهش برای کانون بود. استقبال بی‌نظیر مردم از این برنامه -که مدتها روی آن کار شده بود- خستگی این چند سال فعالیت فشرده را از تنمان بیرون کرد. همایشهای مختلف دیگری از جمله بزرگداشت پروین اعتصامی، روز زن، روز بزرگداشت کورش کبیر، روز والنتاین و...، گردهمایی‌های ادبی هفتگی، همایشهای و مسابقات نجوم و کیهان شناسی، کارگاههای هفتگی روانشناسی، اردوهای گردشگری مختلف، تشکیل تیم فوتبال کانون، بازدیدهای دستجمعی از خانه‌های سالمندان، راه اندازی بخش مشاوره روانشناسی در کانون و... از برنامه‌های دیگری بود که اجرا شد.

      آیا قرار است که در سال جدید به همین شیوه به فعالیت خود ادامه دهید یا دگرگونی‌هایی در برنامه‌های کانون رخ می‌دهد؟

       بهر حال یک سازمان فعال و پویا باید نوآوری داشته باشد. در سال جدید، برنامه‌ها اندکی تغییر پیدا می‌کند. اول اینکه همایشها محدود به فضای دفتر کانون نباشد و در تالارهای بزرگ شهر مرتبا همایشهایی را به منظور تاثیرگذاری بیشتر در جهت روشنگری افکار عمومی برگزار کنیم. دوم اینکه به جنبه سودآوری اقتصادی فعالیتها توجه بیشتری داشته باشیم تا کانون بتواند سر پا بماند. سوم اینکه به اردوهای گردشگری بهای بیشتری بدهیم. چرا که واقعا در ایجاد شناخت و صمیمیت بین اعضا و نتیجتا فعالتری شدن آنها و انسجام بیشتر در کانون موثر است. قرار است متن مفصلی منتشر شود که برنامه‌های متنوع کمیسیونهای 30 گانه کانون برای سال جدید، به تفکیک در آن درج شده.

      شما از معدود موسساتی بودید که در سال مولانا، همایشی پرشور و پرمخاطب درباره اندیشه و عرفان مولانا برگزار کردید. در ادامه سال 2007 آیا برنامه‌های دیگری به مناسبت سال مولانا دارید؟

      بله، از جمله برگزاری نمایشگاه کتاب تخصصی مولانا در اهواز و سایر شهرستانها، ادامه همایشهای آشنایی با اندیشه و عرفان مولانا، و راه اندازی نمایندگی «خانه مولانا» در خوزستان، از جمله برنامه‌هایی است که در نظر داریم. همینطور بنده تدوین یکسری کتابهایی را شروع کرده‌ام با عنوان «عارفان آینده نگر» که قصد بر اینست که در هر جلد از این کتابها، به زندگینامه و افکار و اندیشه‌های یکی از عرفا پرداخته شود و اولین جلد آن درباره «حسن بصری» منتشر شده است. طبعا یکی از مجلدات این کتابها نیز به مولانا اختصاص خواهد یافت. ما بسیار پیگیر این مسئله هستیم که جلسات مثنوی خوانی و مثنوی پژوهی در کانون داشته باشیم. اگر اساتید همکاری کنند، قصد داریم علاوه بر مولانا، در اردیبهشت ماه سال جاری بزرگداشتهایی را برای سعدی و عطار نیشابوری نیز برگزار کنیم.

      در اولین روزهای سال 86 هستیم. می‌خواهم بپرسم شما چه چشم اندازی را از اوضاع و مسائل جامعه‌مان و جامعه بشری در سال جدید دارید؟

      جامعه شناسان دهه 80 را بعنوان دوره اوج آسیبهای اجتماعی در ایران معرفی کرده‌اند و الان که در وسط این دهه قرار داریم، می‌بینیم که آمارهای مربوط به فساد و تباهی، فقر، اعتیاد، خودکشی، انواع انحرافات جنسی، فرار دختران و پسران، زن آزاری، کودک آزاری، خشم و خشونت افسارگسیخته و... در کشورمان بیداد می‌کند. در دنیا هم وضع بهتر از این نیست. هر شش ثانیه که شما بشمارید، یک کودک در اثر گرسنگی از دنیا می‌رود. 23/1 میلیارد تن از همنوعانمان محتاج نان شب و دچار سوء تغذیه هستند. جنگها و کشتارهای بی‌حاصل در نقاط مختلف دنیا ادامه دارد و... به هر صورت نمی‌توان فعالیت اجتماعی کرد و به این واقعیتها توجه نداشت. در این زمینه، نقش NGOها بسیار بارز است که بتوانند با فعالیتهای عام المنفعه خود از دردها و آلام جامعه بشری بکاهند و در جهت تحقق صلح جهانی و ساختن جامعه‌ای سالم، پویا و پر از مهر و مدنیت نقش آفرین باشند.

      خوشبختی و سعادت از نظر افراد مختلف، متفاوت است. بعضی مردم خوشبختی را در پول می‌بینند، بعضی در قدرت یا شهرت، و خیلی‌ها در آرامش. شما خوشبختی را در چه می‌بینید؟

      مفید بودن!

      ممنون از وقتی که در اختیار ما گذاشتید. اگر فرمایش دیگری دارید، خوشحال می‌شویم که بشنویم.

      مختصرا عرض کنم: تو کز محنت دیگران بی‌غمی ... نشاید که نامت نهند آدمی! هر یک از ما انسانها یک نوع رسالت اجتماعی بر عهده داریم. تنها با شناخت این رسالت اجتماعی و تلاش برای خدمت رساندن و کاستن از دردهای همنوعان، می‌توانیم به سمت کمال انسانی پیش برویم. پس در این سال جدید که امیدوارم بر شما و خوانندگانتان سالی فرخنده باشد، بیاییم دست به دست هم بدهیم، فکرهایمان را روی هم بگذاریم و کارهای اساسی برای جامعه‌مان انجام دهیم. کار ریشه‌ای و اساسی، بنظر من فعالیت اجتماعی و فرهنگی و تلاش برای فرهنگسازی مثبت در جامعه است. چون فرهنگی که نهادینه شود، تاثیر خود را بر سایر شئونات جامعه، حتی مناسبات اقتصادی برجای می‌گذارد. پیروز و پاینده باشید.