موانع رشد و پیشرفت زنان؛ قانونی یا فرهنگی، در گفتگوی «زنان آینده نگر» با رامین ناصح

      زنان آینده نگر، پریسا رکنی: دبیرکل کانون آینده نگری ایران معتقد است: موانع رشد و پیشرفت زنان در ایران، به دو عامل موانع قانونی و موانع فرهنگی تقسیم می‌شود.

      رامین ناصح پژوهشگر مسائل زنان در گفتگو با ویژه نامه زنان آینده نگر با بیان این مطلب می‌افزاید: اگر می‌بینیم در پارلمان انگلیس 160 نماینده زن وجود دارد ولی در مجلس ما 14 زن، این موضوع دیگر متوجه قوانین نیست، بلکه به ضعفها و نارسایی‌های فرهنگی ما ایرانیان (که هنر نزد ماست و بس!) برمی‌گردد. چون حق رای و حق کاندید شدن برای زنان وجود دارد، ولی مردم ما کمتر زنان را برای اداره امور کلان جامعه قبول دارند و حتی خود زنان نیز به خودباوری لازم نرسیده‌اند...

      وی ادامه می‌دهد: متاسفانه بعضی از فعالان حقوق زن بدلیل کم اطلاعی از تاریخ ایران و اسلام، اجحاف در حق زنان در ایران را تاثیرگرفته از تفکر اسلامی می‌دانند! این در حالی است که از دیرباز این اجحافات در فرهنگ ما وجود داشته است. وجود پنج نوع ازدواج (از نوع پادشازن، چاکر زن، اوگ زن، خودسر زن و ستر زن) در ایران باستان از مسائل غیر قابل انکار است که با ورود اسلام از بین رفت. وجود ازدواج با محارم را کسی انکار نمی‌کند، مگر شخص بی‌اطلاع یا یک ناسیونالیست متعصب. همینطور تعدد زوجات و ممنوعیت تحصیل برای زنان، در همه سرزمینهایی که اسلام به آنها وارد شد، از جمله عربستان و ایران وجود داشته است.

      ناصح می‌افزاید: اسلام یک نهضت اصلاحی بود که می‌خواست گام به گام اوضاع جامعه را اصلاح کند و یک نهضت انقلابی صرف نبود که بخواهد یکدفعه همه قوانین و عرفیات جامعه را ویران و از نو بسازد. چرا که اگر چنین می‌کرد شاید چند نفر معدود هم از پیامبر (ص) تبعیت نمی‌کردند. اسلام ابتدا زنده بگور کردن دختران را ممنوع می‌کند، به زنان شخصیت مستقل می‌دهد و اجازه نمی‌دهد که بعنوان یک کالا یا دارایی مرد تلقی شود، به او حق ارث و حق نفقه و خیلی چیزهای دیگر را عطا می‌کند، دانش پژوهی و طلب علم را برای زنان نه تنها جایز بلکه واجب می‌دارد (طلب العلم فریضه علی کل مسلم و مسلمه) و بسیاری از حقوق دیگر را بتدریج به او عطا می‌کند، و با توجه به اینکه باب اجتهاد باز است و قوانین اسلامی آن انعطاف پذیری را دارد که به حسب شرایط زمان و مکان تغییر کنند، این حرکت تدریجی می‌تواند تا احقاق کامل حقوق زن و برابری او با مرد پیش برود. کاری که حقوق بشرخواهان مسلمان و در راس آنها چهره‌های درخشانی مثل شیرین عبادی –که بهنگام دریافت جایزه نوبل سرش را بالا می‌گیرد و می‌گوید: من مسلمانم- دارند انجام می‌دهند.

      ناصح، برابری ارزش و حقوق یکایک انسانها صرفنظر از قومیت، ملیت، مذهب، طبقه و جنسبت آنها را از جمله اصول و شعارهای محوری کانون آینده نگری ایران معرفی می‌کند و می‌گوید: ما با چنین اعتقادی، از جنبش فمینیستی و برابری خواهانه ایران حمایت می‌کنیم و باور ما اینست که فمینیسم یک معنی علمی، سازنده و مثبت دارد که به جنبش برابر انگاری زن و مرد تعبیر می‌شود؛ و یک معنی مصطلح و مشهور در افواه جامعه دارد که به معنای برتر انگاری زنان و زن سالاری است، و منظور ما از فمینیسم معنای علمی و سازنده و درست آنست و موافق نیستیم که بخاطر تعبیر مصطلح و نادرستی که از آن در جامعه وجود دارد، از بکار بردن این واژه خودداری کنیم و قصد داریم معنای واقعی آنرا در جامعه ترویج و نهادینه کنیم.

      وی در خاتمه عنوان داشت: رشد جنبش فمینیسم در کنار جنبشهای سبز (زیست بوم گرایانه) و حقوق بشر خواهی و جنبش NGOها و مسالک عرفانی و معنوی دیرپا و جدید، و اینگونه جنبشهایی که در سراسر جهان در حال پیدایش و رشد هستند، می‌تواند نویدبخش حرکت بسوی یک جامعه‌ بشری سالم، پویا و پر از مهر و مدنیت باشد.