همایش بزرگداشت روز کتابخوانی در کانون آینده نگری ایران

§ مصطفی مستور: دنیایی که ساخته شده، توسط مردان است و کارنامه مردان است که مثبت نیست. زنان بخش روشن زندگی هستند.

 

§ امید حلالی: کتاب، انتقال تجارب بشری است بصورت مکتوب. خیلی خوب است که تجارب محدود خود را بصورت مکتوب درآوریم و به آینده امید داشته باشیم.

 

§ عبدالرحمن نیک سرشت: هنوز در داستان نویسی به منطق خاصی نرسیده‌ایم و باید اول خود را افشا کنیم. اگر خود و جامعه را افشا کنید، به یک منطق می‌رسید.

 

      آینده نگر، پریسا رکنی و سهیلا سلامی: عصر شنبه 26 آبان، به همت کمیسیون کتابخوانی کانون آینده نگری ایران، همایشی با موضوع بزرگداشت روز کتابخوانی با حضور اساتیدی چون مصطفی مستور، امید حلالی، عبدالرحمن نیک سرشت، ایرج بندری و فرزین کوراوند، در دفتر مرکزی این تشکل برگزار شد.

      این جلسه، با سخنرانی کوتاه «رامین ناصح» دبیرکل کانون آینده نگری پیرامون اهداف و برنامه‌های کانون آغاز گردید. پس از وی، «مصطفی مستور» نویسنده و ادب پژوه برجسته خوزستانی، طی بیانات خود گفت: من نویسنده غریزی هستم و مسائلی که نوشته‌ام، شاید مصداق این سخن باشد که «هرچه از دل برآید، بر دل نشیند» و شاید فروش ویژه کتاب «روی ماه خداوند را ببوس»، به دلیل مشکلات عدیده در جامعه باشد و نیاز به معنویت در جامعه، کششی را برای این کتاب داشته است.

      مستور، آنگاه درباره سبکهای داستان نویسی سخن گفت. وی خاطرنشان کرد: در مواجهه با شخصیتهای داستانی نباید انتظار داشته باشیم تمام وجوه شخصیت را نویسنده عنوان کند؛ و در مرحله دوم باید بخاطر داشته باشیم که سنجش عمده آن شخصیت، بخشهای ناگفته هستند. و جذابیت آن شخصیت هم در همین ندانسته‌ها نهفته است. و اگر نتایجی را در داستان ببینیم که باور پذیر باشد اما با معلول و علتها رابطه عمده‌ای نداشته باشند، جذاب‌تر است.

      وی در پاسخ به سوالی درباره وجود بحثهای فلسفی در آثار خود گفت: طبیعتا وقتی یک رمان می‌خوانیم، انتظار داریم که رمان بخوانیم نه یک کتاب فلسفه. ولی شخصیتهای داستان به دنبال بحثهای فلسفی هستند. جواب بحثهای فلسفی به صورت شخصی حل می‌شوند. شخص ممکنست با یک پاسخ عرفانی راضی شود و یا از آن بگذرد.

      مستور در پاسخ به سوال دیگری، تصریح کرد: دنیایی که ساخته شده، توسط مردان است و کارنامه مردان است که مثبت نیست. زنان بخش روشن زندگی هستند.

      در بخش دیگری از جلسه، «امید حلالی» شاعر و نویسنده خوزستانی، اظهار داشت: کتاب، انتقال تجارب بشری است بصورت مکتوب. خیلی خوب است که تجارب محدود خود را بصورت مکتوب درآوریم و به آینده امید داشته باشیم. یادداشتهای شخصی داشته باشیم. زندگی آنقدر پرهیاهو شده که ممکنست تجارب خود را از یاد بیریم.

      حلالی ادامه داد: دوستان اگر تولید کننده فرهنگ و کتاب و شعر هستند، نگاهی به اقلیم خود داشته باشند. باید سعی کنیم تجارب منطقه خود را وارد متن بکنیم. مثلا اگر کسی بخواهد راجع به نفت مباحثی را دنبال کند، باید لاجرم به کتابهای احمد محمود مراجعه کند.

      در ادامه جلسه، «عبدالرحمن نیک سرشت» شاعر و نویسنده دیگر خوزستانی، سخنش را با تبریک «هفته یار مهربان بر مهربانان» آغاز کرد و عنوان نمود: همه ما با کتاب پرورش یافته‌ایم و وقتی که گوتنبرگ آن خدمت بزرگ را به بشر کرد، کتاب در اختیار انسانها قرار گرفت. در کشور ما، این یار مهربان در همه خانه‌ها هست، اما استفاده نمی‌شود.

      نیک سرشت کاهش مطالعه کتاب را تقصیر نویسندگان دانست که اکثرا با گرایش‌های خاص کتاب نوشته‌اند و باعث نوعی خوانش گریزی شده‌اند.

      این نویسنده، تصریح کرد: هنوز در داستان نویسی به منطق خاصی نرسیده‌ایم و باید اول خود را افشا کنیم. اگر خود و جامعه را افشا کنید، به یک منطق می‌رسید.