فردا رو چه دیدی...!، امیر حاج محمدی

      بی‌مبالغه، امروز در میان فعالان مدنی خوزستان و کسانی که تحولات اجتماعی، فرهنگی استان را دنبال می‌کنند، کمتر کسی است که با نام کانون آینده نگری ایران و فعالیتها و تلاشها و خط مشی آن آشنایی نداشته باشد. من با اینکه بدلیل گرفتاری‌های شغلی و تحصیلی نتوانسته‌ام حضور دائمی در جلسات این NGO داشته باشم، ولی با شرکت در دو همایش باشگاه خنده و سمینار مولانا در سال گذشته، به عظمت کار کانون و گستردگی مخاطبان آن واقف شدم. از اینجهت، آینده درخشانی را برای این جریان فرهنگی که دارد روز بروز گسترده‌تر و پویاتر می‌شود، پیش بینی می‌کنم. هر یک از ما به سهم خود می‌باید در رشد و شکوفایی این حرکت ایفای نقش کنیم و سعی کنیم کانون را به میان خانه‌ها و خانواده‌های خود ببریم و تعلیمات مثبت و معنوی آنرا فراگیر سازیم. با قدری همت و تلاش می‌توان دستاوردهای بسیار درخشانی داشت.

      «فردا رو چه دیدی؟!» چه بسا روزی کانون بتواند در راس همه مراکز خبررسانی و فرهنگسازی در خوزستان و شاید در ایران قرار گیرد. چون فعالیتهای این کانون متکی به دو عامل «آرمان» و «عشق» است. اعضای کانون عاشقانه و آرمانخواهانه جلو می‌روند. بنابراین بی‌تردید موفق خواهیم بود. این مقاله را با جمله‌ای از یکی از موسسین کانون، آقای عارف خیبرگیر به پایان می‌برم که می‌گویند: «من همیشه کانون را به رودخانه‌ای تشبیه می‌کنم که جریان مواج و خروشان آن به سمت دریا ، نهایتا همه را مجذوب خود می‌کند!»