گفتگوی سایت «فراسو» با رامین ناصح دبیرکل کانون آینده نگری ایران

 

این روزها در کانون چه می‌گذرد؟!

 

* تشکیل کمیسیونهای «حوادث غیرمترقبه»، «مبارزه با اعتیاد» و «صلح و حقوق بشر» از فعالیتهایی است که اخیرا انجام شده...

* مردم عزیز اهواز هیچگاه ما را تنها نگذاشته‌اند و می‌توانم بگویم استقبال از بیشتر سمینارها در حد عالی بوده است...

* بسیاری از اعضا، کانون را خانه دوم خودشان می‌دانند و با جان و دل برای پیشبرد اهداف آن کوشش می‌کنند...

* فعالیتهایی که تاکنون شده یا می‌شود، را من بعنوان «دست گرمی» می‌بینم. اهداف کانون بسیار بزرگتر از اینهاست...

 

 

       +فراسو، مریم فاتحی: آقای ناصح، بر اساس مطالب وبسایت شما مطلع شدیم که در سال جدید تغییراتی در جهت بهبود فعالیتهای کانون آینده نگری ایران حاصل شده؛ مهمترین این تغییرات را شما در چه می‌بینید؟

      - ناصح: گسترش تشکیلات کانون از نکاتی است که می‌توانم به آن اشاره کنم. تشکیل کمیسیونهای «حوادث غیرمترقبه»، «مبارزه با اعتیاد» و «صلح و حقوق بشر» از فعالیتهایی است که اخیرا انجام شده و این سه کمیسیون بزودی برنامه‌های خود را در قالب اطلاعیه‌ها و مصاحبه‌ها و جلسات عمومی عنوان خواهند کرد.تشکیل کمیسیون حوادث غیرمترقبه خصوصا در اهواز که در سالیان اخیر متاسفانه حوادث ناگواری از قبیل بمب گذاری‌های افراطیون صورت گرفته، لازم و ضروری بود. مردم باید بدانند که چگونه باید جان خود را در برابر حوادث و بلایای طبیعی و غیر طبیعی حفظ کنند. مبارزه با اعتیاد بحثی است که قبلا در کمیسیون آسیب شناسی اجتماعی روی آن کار می‌شد و کتابی هم در این باره منتشر کردیم با عنوان: «هشدار به دولت و ملت ایران: مهار اعتیاد نیازمند عزم ملی است!» که جوایزی هم به آن تخصیص داده شده. ولی با تشکیل کمیسیون مبارزه با اعتیاد به مدیریت آقای جهانشاه حیدری که از فعالان آینده نگر و صاحب سالها تجربه در این زمینه هستند، سعی می‌شود این فعالیتها جنبه تخصصی‌تر و کابردی‌تر و عملی‌تر بخود بگیرد.

      کمیسیون صلح و حقوق بشر هم خلاء آن سالها در کانون احساس می‌شد، ولی بدنبال فردی با ویژگی‌های خاص مثل تعهد، تخصص، میانه روی، هوشمندی و رعایت قوانین و ضوابط موجود بودیم که خوشبختانه با محول کردن این مسئولیت به آقای امیررضا امیربختیار این ایده به ثمر نشست. در فعالیتهای این کمیسیون حساسیتها و ظرافتهای خاصی باید مد نظر قرار بگیرد. قصد ما اینست که این کمیسیون وارد مسائل سیاسی روز نشود و بحث حقوق بشر را از جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی پی بگیرد و از ادبیات NGOیی عدول نکند. ضمن اینکه بنظر من 60% فعالیتهای این کمیسیون باید درباره صلح باشد و 40% درباره حقوق بشر. بهرحال مسئولیت سنگین و دشواری بعهده آقای امیربختیار گذاشته شده و مطمئنم با تجربیاتی که دارند از عهده آن برمی‌آیند.

      + بدین ترتیب کمیسیونهای تخصصی کانون به چه تعداد رسیده؟

     - به 38 کمیسیون. البته بیش از همه، بهبود کیفیت و اثرگذاری کمیسیونها برای ما مهم است؛ نه ازدیاد عددی آنها.

      + فعالیتهای کانون تا چه حد در استان خوزستان شناخته شده و ریشه دوانده است؟

       - الان بعد از 4 سال فعالیت مستمر و گسترده، تقریبا همه کسانی که مسائل فرهنگی و اجتماعی را دنبال می‌کنند، با نام کانون و عملکرد و کارنامه آن آشنایی دارند. مردم عزیز اهواز هیچگاه ما را تنها نگذاشته‌اند و می‌توانم بگویم استقبال از بیشتر سمینارها در حد عالی بوده است.

      + آیا از تمام جلسات استقبال عالی بود یا فقط موضوعاتی خاص؟

      - اکثر جلسات با میزان استقبالی که انتظار داریم برگزار می‌شود. ولی جلسات تاریخی و جامعه‌شناختی طرفداران کمتری دارند و جلسات عرفان و خودشناسی و روانشناسی بیشتر مورد علاقه مردم هستند. (کما اینکه در این موضوعات، همایشهای 400 نفره و 800 نفره داشته‌ایم) البته این امر سبب نمی‌شود که از برگزاری جلسات تاریخی و جامعه شناختی دلسرد شویم. سعی ما اینست که به رونق جلسات بیافزاییم.

      + در میان کمیسیونهای کانون که به گفته جنابعالی 38 کمیسیون هستند خود شما نسبت به فعالیت کدامیک علاقه بیشتری دارید؟

      - نمی‌توان بین آنها فرق گذاشت. همه دوستان در سطح خوب و عالی کار می‌کنند و از جان مایه می‌گذارند. و جا دارد به همه دبیران کمیسیونها خسته نباشید بگویم. اخیرا کمیسیونهای روانشناسی، ریکی، پژوهشهای فرهنگی، پژوهشهای تاریخی و نجوم، بیشتر از همه فعال بوده‌اند.

      + موفقیت در پیشبرد اهدافتان را در چه عواملی می‌بینید؟

      - مهمتر از همه دلسوزی و انگیزه‌مندی اعضا و همکاران کانون است. بسیاری از اعضا، کانون را خانه دوم خودشان می‌دانند و با جان و دل برای پیشبرد اهداف آن کوشش می‌کنند. یک‌تلاش عاشقانه و انساندوستانه و بی‌مزد و منت در جهت ارتقاء سطح فکری و فرهنگی جامعه‌مان، که قطعا بر مسائل و تحولات اجتماعی تاثیر قابله ملاحظه‌ای خواهد داشت. و البته فعالیتهایی که تاکنون شده یا می‌شود، را من بعنوان «دست گرمی» می‌بینم. اهداف کانون بسیار بزرگتر از اینهاست و امید میرود با گسترده‌تر شدن این جریان بتوانیم در درجه اول در اهواز و در درجه دوم در کل کشور کارهای بزرگی انجام شود که نتایج آن محسوس و ملموس باشد.

     + با تشکر از شما.