برنامه های جدید کمیسیون پژوهشهای زنان

در گفتگوی «خبرگزاری مستقل پاسارگاد» با پریسا رکنی

 

  Ÿ خانمها باید خودشان حلال مشکلاتشان باشند. موقعیت اجتماعی دوره ما با وجود تمام محدودیتها، جایی کوچک برای فعالیت زنان باز کرده است…

  Ÿ زنان بهتر از هر کس دیگری میتوانند مشکلات خود را در جامعه حل کنند و این مسئله میسر نیست جز در قالب فعالیت مستقل زنان...

 

خبرگزاری مستقل پاسارگاد: «پریسا رکنی» دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد تاریخ، روزنامه نگار و صاحبنظر در زمینه مباحث اجتماعی بویژه مسائل زنان است، و چنانکه خود اظهار میدارد، احتمالا در مقطع دکترا، رشته علوم اجتماعی را برای ادامه تحصیل انتخاب خواهد کرد. وی عضو هیئت موسس و هیئت رئیسه شورای مرکزی «کانون آینده نگری ایران» و دبیر کمیسیون پژوهشهای زنان کانون است که بعنوان یکی از 40 کمیسیون تخصصی این مجموعه فعالیت میکند. وی همچنین مدیرعامل «موسسه علمی - فرهنگی آینده نگر کارون» است که بعنوان یک شرکت فرهنگی ثبت شده است. تاکنون مقالات و مصاحبه های فراوانی از وی منتشر شده است. فرصتی دست داد تا با این بانوی پرتلاش گفتگویی داشته باشیم که میخوانید.

 

      u خانم رکنی؛ بالاخره پس از مدتها انتظار بار دیگر مطلع شدیم کمیسیون پژوهشهای زنان کانون آینده نگری ایران، به سرپرستی جنابعالی فعالیت خود را بزودی مجددا آغاز میکند. لطفا در ابتدا ارزیابی خود را از فعالیت این کمیسیون در دوره مدیریت پیشین مطرح بفرمایید.

      v با سلام و تشکر؛  کمیسیون زنان کانون آینده نگری در سال گذشته با مدیریت و سخنرانی خانم نیسی (مدیر مرکز مشاوره شکوفا) آغاز بکار کرد و در مدت زمانی که جلسات هفتگی آن برگزار میشد، یکی از فعالترین و پرطرفدارترین جلسات کانون محسوب میشد. این جلسات، با تحقیقات علمی و سخنرانی های جذاب خانم نیسی تاثیر مثبتی بر زندگی شخصی و اجتماعی خانمهای شرکت کننده داشت. دلیل لغو این جلسات پربار، تنها تغییر فصل و مشغله های تحصیلی و شغلی اعضا بود. این کمیسیون نیاز به شروعی دوباره داشت و به یاری خدا فرصتی فراهم شد که بتوانیم بار دیگر نشستهای هفتگی یکشنبه ها را برقرار کنیم.

      u چگونه شد که پس از مدتی وقفه در کار کمیسیون، مجددا به فکر احیا و راه اندازی آن افتادید؟

      v وجود کمیسیون زنان در یک کانون فرهنگی ضروری است. خانمها باید حداقل جلسات هفتگی داشته باشند تا بتوانند در مورد مشکلات خود و راه حلهای آن صحبت کنند. فعال نبودن کمیسیون زنان برای کانون یک ضعف است.

      u ضرورت فعالیتهای مستقل زنان را در جهت بازیابی حقوق خود در چه می بینید؟

      v خانمها باید خودشان حلال مشکلاتشان باشند. موقعیت اجتماعی دوره ما با وجود تمام محدودیتها، جایی کوچک برای فعالیت زنان باز کرده است. باید در این محدوده آنچه که ایده آل است، انجام داد و حتی اگر مشکلات بصورت کامل حل نشود، نباید ناامید بود. خانمها باید بدانند جملاتی که در رسانه ها مطرح میشوند و تکرار میشوند، حرفهای غیر ضروری و سرگرمی نیستند، بلکه هشداری هستند برای مادران امروز که حقوق دختران خود را ندانسته پایمال نکنند و به فکر نسل آینده باشند.

      زنان بهتر از هر کس دیگری میتوانند مشکلات خود را در جامعه حل کنند و این مسئله میسر نیست جز در قالب فعالیت مستقل زنان.

      u چگونه میشود در استانی مثل خوزستان با وجود فقر شدید فرهنگی و دیدگاههای سنتی که نسبت به زنان، خصوصا در میان برخی قومیتها وجود دارد، آرمانهای مترقی جنبش فمینیستی را ترویج و نهادینه کرد؟

      v انتظار برابری حقوق زن و مرد و فعالیت زنان در اجتماع در برابر مشکلات زنان در بعضی قومیتها و اقشار جامعه و در برابر فشار دیدگاههای سنتی به زنان، قدری شعارگونه و فانتزی بنظر میرسد. بسیاری از زنانی که در خانواده های سنتی و در چهارچوب تنگ قوانین قومی متولد میشوند و رشد میکنند، شاید حتی اجازه و فرصت فکر کردن به حق خود از زندگی را نداشته باشند چه رسد به اینکه بخواهند برای برابری حقوق با مردان گامی بردارند! این مسئله ناامید کننده نیست و حل مشکلات غیر ممکن نیست و تنها وظیفه خانمهایی که از آزادی اجتماعی نسبی برخوردارند را سنگینتر میکند. آنها میتوانند در قالب دوست، همکلاسی، معلم، پزشک، بهیار، فروشنده و... با زنان محروم برخورد داشته باشند و اگر دارای تعهد اجتماعی باشند باید از هر لحظه برای ارتباط با کسانی که دچار محرومیت اجتماعی هستند استفاده کنند. حتی با یک جمله کوتاه روح خفته یک زن ممکنست بیدار شود و لحظه ای بیاندیشد که چگونه میتوانم اوضاع زندگیم را سامان بخشم؟ و اگر نمیتوانم، چگونه به فرزندانم یاری رسانم تا زندگی بهتری داشته باشند؟ این یعنی خودباوری. یعنی انتظار از خود، نه دیگران. خودباوری مسئله ای است که زنان به آن محتاجند و اولین گام موفقیت به حساب می آید. اگر در بین تمام افراد جامعه تعهد اجتماعی وجود داشته باشد، اصلاح جامعه ممکن است.

      u کمیسیون پژوهشهای زنان چه برنامه هایی را برای آینده در نظر دارد؟ و چه چشم اندازی را در پیش روی خود می بیند؟

      v کمیسیون زنان مانند گذشته جلسات هفتگی یکشنبه ها را ادامه خواهد داد که قصد داریم هر هفته از کسانی که در زمینه حقوق و روانشناسی زنان فعالیت داشته اند، برای سخنرانی دعوت کنیم. همچنین برنامه درازمدتی با کمک «کمیسیون سینما و تئاتر»، برای ساختن فیلم، فیلمنامه نویسی و رمان با موضوع زنان داریم. چرا که فیلم و رمان مورد استفاده تمام اقشار جامعه است و همه با آن ارتباط برقرار میکنند.